اندوه تنهايی
سكوت و تنهايي خيالم را تنها با واژه هاي شعر و غزل پر ميكردم .
زندگي را به رقص الفاظ و اشارات گره زده بودم و با احساس و عاطفه در قالب گفتار اين روزهاي كسالت آور زندگيم را پر ميكردم .
از كجا ؛ چگونه و با چه وسيله ايي به شهر پر آشوب و ساكت دلم سفر كردي كه من غرق نگاه و مست خنده هايت شدم . مرا از ميان واژه گان عشق و سرور به دنياي خيال خودت رهنمون كردي و بعد با يك اشاره با يك تلنگر مرا در هم ريختي . در بهت و سرگرداني نه توان برگشت به دنياي شعر و غزل را دارم و نه گذشت از سر كوي تو .
نویسنده : bahare ; ساعت ۱٢:٠٥ ب.ظ روز دوشنبه ۱٠ بهمن ،۱۳۸٤
تگ ها :
وبلاگ ، پرشین بلاگ
